Aandacht voor verlies

Gepubliceerd op 8 oktober 2017 21:00

Onlangs gaf ik een workshop met bovenstaande titel aan de medewerkers van het Leger des Heils in Dordrecht.

Heb je wel eens stil gestaan bij het volgende:

  • Iemand die een persoon verliest door de dood, rouwt
  • Iemand die worstelt met een relatie, rouwt
  • Iemand die zijn gezondheid verliest, rouwt
  • Iemand die zijn baan verliest, rouwt
  • Iemand die stress ervaart, rouwt
  • Iemand die zijn idealen verliest, rouwt
  • Iemand die worstelt met het leven, rouwt
  • Iemand die geen autonomie ervaart, rouwt
  • Iemand die verwachtingen verliest, rouwt
  • Iemand die …. verliest, rouwt

 

Wij hulpverleners zijn vaak geneigd verdriet te overstelpen met oplossingen, terwijl een mens vaak meer gebaad is bij aandacht voor zijn verlies. De eerste stap in deze aanpak is herkenning & erkenning voor de verlieservaring. Door een collectie te maken van alle life-events die het leven van de klant beïnvloed hebben. Door even stil te staan bij zijn gevoel voor, en zijn gevoel na deze gebeurtenissen. Door met te klant te zijn, te luisteren, te zwijgen, te laten weten dat je er bent.

Je kunt hiervoor inspiratie opdoen uit het verhaal van de barmhartige Samaritaan. De Samaritaan heeft geen verklaring voor het lijden zelf, maar ZIET dat er een man ligt te creperen langs de kant van de weg. Hij heeft de moed om met lege handen aanwezig te ZIJN bij het lijden van de medemens.

“Leidraad voor de aanpak is herkenning & erkenning van verlies. ”

 

In de workshop stonden drie vragen centraal:

– Welke vormen van verlies doen zich voor tijdens de levensloop?

– Hoe zetten we de eerste stap naar (eigen) verliesverwerking?

– Hoe kun je aandacht voor de verliezen van de klant vorm geven?

Om zelf te ervaren hoe het is om tegenover iemand te zitten die aandacht heeft voor jouw verlies en rouw, deden we een simpele maar effectieve oefening: Een persoon vertelt over een verlies dat hij of zij heeft meegemaakt. De vraagsteller vraagt alleen door op beleving; is alleen aanwezig zijn zonder te sturen op verbetering of oplossingen. Dit maakte op de deelnemers grote indruk.

Tenslotte werden de deelnemers toegerust met de PAK-methode; een methode om in de begeleiding van klanten verlies te her- en erkennen, te ordenen en een plek te geven in de persoonlijke archiefkast, waar tijdens de begeleidingsgesprekken steeds een laatje open en ook weer dicht gedaan kan worden.

 

Reacties van de deelnemers:

“Door de oefening voel je hoe het is om cliënt te zijn.” “Goed om te realiseren dat verlies breder is dan alleen verlies door overlijden.”

“Kostbaar om te ervaren wat er gebeurt als je verlies deelt, zonder gelijk op een oplossing gewezen te worden.”

“Heel goed dat er op deze manier aandacht is voor dit onderwerp.

” “Zeer bruikbare methodiek.”

 

Wil je meer weten over dit onderwerp?


 »